Pielgrzymka Duchowa 
na Jasną Górę

   
T W O R Z Y M Y   G R U P Ę    Z Ł O T Ą
Strona główna
W górę
Św. Faustyna
Św. A. Bobola
Św. St. Kostka
Jacques Fesch
Matka Teresa
Ojciec Pio
Bł. Małżonkowie


PATRONKA  NA  PIERWSZY  DZIEŃ  PIELGRZYMKI  DUCHOWEJ

"Pragnę, pragnę zbawienia dusz.
Pomóż Mi ratować dusze"

                                                     Pan Jezus

Chryste, daj mi dusze.
Dopuszczaj na mnie,
co Ci się żywnie podoba,
ale w zamian daj mi dusze.
Pragnę dusz zbawienia,
pragnę, aby dusze
poznały miłosierdzie Twoje.

Święta Siostra Faustyna 

ŚWIĘTA  SIOSTRA FAUSTYNA  KOWALSKA

 

          Siostra Faustyna urodziła się 25 sierpnia 1905 roku jako trzecie z dziesięciorga dzieci Marianny i Stanisława Kowalskich, rolników ze wsi Glogowiec w województwie łódzkim. Na chrzcie świętym w kościele parafialnym w Świnicach Warckich otrzymała imię Helena. Do szkoły uczęszczała niecałe 3 lata. Od dzieciństwa odznaczała się umiłowa­niem modlitwy, pracowitością, posłu­szeństwem i wielką wrażliwością na ludzka biedę.

          Jako kilkunastoletnia dziewczyna opuściła rodzinny dom, by na służbie u zamożnych rodzin w Aleksandrowie Łódzkim, Łodzi i Ostrówku k. Warsza­wy zarobić na własne utrzymanie i po­móc rodzicom.

          Głos powołania odczuwała od naj­młodszych lat, ale wobec braku zgody rodziców na wstąpienie do klasztoru, próbowała go w sobie zagłuszyć. Przy­naglona jednak wizją cierpiącego Chry­stusa, wyjechała do Warszawy i tam l sierpnia 1925 roku wstąpiła do Zgro­madzenia Sióstr Matki Bożej Miłosier­dzia. Wcześniej pukała do drzwi kilku innych klasztorów, lecz nigdzie nie chciano jej przyjąć, ponieważ nie posia­dała pieniędzy na posag, jakie wnosiły kandydatki na zakonnice. Do Zgroma­dzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia przyjęto ją dopiero po rocznym okresie próbnym.

          W klasztorze, jako siostra Maria Faustyna, przeżyła 13 lat. Skrupulatnie wy­pełniała swe obowiązki, pełniąc funkcje kucharki, ogrodniczki i furtianki w wie­lu domach Zgromadzenia, najdłużej w Krakowie, Wilnie i Płocku.

          Na zewnątrz nic nie zdradzało jej nie­zwykle bogatego życia duchowego. Gorliwie pracowała, wiernie zachowywała reguły zakonne, była skupiona, milcząca, a przy tym naturalna, pełna życzliwej i bezinteresownej miłości. Jej zakonne ży­cie, na pozór bardzo zwyczajne, monoton­ne i szare, kryło w sobie niezwykłą głębię życia mistycznego. Została obdarzona wie­loma nadzwyczajnymi łaskami, między innymi darem kontemplacji, ukrytych stygmatów, bilokacji, czytania w duszach ludzkich, proroctwa, poznawania tajemnic serc czy niezwykle rzadko spotykanym da­rem mistycznych zrękowin i zaślubin, osiągając tym samym szczyty zjednocze­nia z Bogiem na ziemi.

          W „Dzienniczku" prowadzonym na życzenie Pana Jezusa oraz spowiedników pod datą 22 lutego 1931 roku Siostra Faustyna napisała, że w swej celi w Płocku zobaczyła Jezusa ubranego w białą szatę. Jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa, a druga dotykała szaty na piersiach. Z uchylenia szaty na piersiach wychodziły dwa wielkie promienie, jeden czerwony, a drugi blady.

          W „Dzienniczku" wiernie zanotowała wszystkie słowa Pana Jezusa, a także opisała zetknięcia swej duszy z Bogiem. Sekretarko najgłębszej tajemnicy Mojej - mówił do niej Jezus - twoim zadaniem jest napisać wszystko, co ci daję poznać o Moim miłosierdziu, dla pożytku dusz, które czytając te pisma doznają w duszy pocieszenia i nabiorą odwagi zbliżyć się do Mnie. To dzieło w sposób niezwykły przybliża tajemnicę miłosierdzia Bożego. Zachwyca wszystkich, a przed naukowcami odkrywa dodatkowe źródło badań teologicznych. Siostra Faustyna, wyniszczona gruźlicą płuc i przewodu pokarmowego, odeszła w cierpieniu w Krakowie 5 października 1938 roku, mając zaledwie 33 lata. O jej życiu duchowym wiedzieli jedynie spowiednicy, matka przełożona i biskup wileński. Sława świętości jej życia rosła wraz z rozszerzaniem się nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego i w miarę łask wypraszanych przez jej wstawiennictwo. W latach 1965-67 w Krakowie przeprowadzono proces informacyjny dotyczący heroiczności jej życia, a w 1968 roku w Rzymie rozpoczęto proces beatyfikacyjny, który ukończono w grudniu 1992 roku. Dnia18 kwietnia 1993 roku Ojciec Święty Jan Paweł II dokonał aktu jej beatyfikacji, a 30 kwietnia 2000 roku została kanonizowana. Jej relikwie spoczywają w sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie Łagiewnikach.

           Dzięki kanonizacji Siostry Faustyny niezwykle szybko rozszerza się kult Miłosierdzia Bożego, którego sanktuaria znajdują się nie tylko w Europie, ale także w Stanach Zjednoczonych, Brazylii, Australii i krajach azjatyckich. Obrazki Jezusa Miłosiernego z napisem „Jezu, ufam Tobie" znane są m.in. w Chinach, na Filipinach, w Nowej Gwinei, Indiach oraz Afryce. „Dzienniczek" nieznanej do niedawna polskiej zakonnicy został wydany w kilkunastu językach, a koronkę do Miłosierdzia Bożego odmawiają wierni rozsiani po całym świecie. Święta Siostra Faustyna Kowalska zaliczana jest obecnie przez teologów do grona największych mistyków Kościoła.

 

Powrót do wyboru Patrona dnia

 

Zapraszamy Cię
na Pielgrzymkę Duchową!!!
I